Przedszkole Publiczne nr 3 w Głogowie
Strona głowna  /  Edukacja
Edukacja

 

Drodzy Rodzice!

 

Od dnia dzisiejszego tj. 26.03.2020 r.

propozycje zadań dla dzieci do wykonania w domu

będą umieszczane w następujących ZAKŁADKACH:

 

Zakładka 3 - 4 latki – zadania dla dzieci z grup: 3 – 4  i 4 – 5  latków

Zakładka 5 – latki – zadania dla dzieci z grupy 5 – latków

Zakładka 6 – latki – zadania dla dzieci z grupy 6 – latków i  5 – 6 latków

Zakładka Logopedia - zabawy i ćwiczenia logopedyczne 

 

Zachęcamy do wspólnego działania. 

 

DRODZY RODZICE

 

Jeżeli macie jakieś wątpliwości, pytania, kontaktujcie się z nami pod numerami telefonów 76 726 56 32 oraz 885 580 910 od poniedziałku do piątku, w godzinach od 10 do 14 lub mailowo na adres pp3@www. glogow.pl lub wice@pp3.glogow.pl

 

 

5 Cudów Świata:

Dotykać, Odczuwać,

Słyszeć, Widzieć, Czuć.

 

Poznawanie własnego ciała, otoczenia i wiedza o świecie, tworzy się z informacji dostarczanych nam przez zmysły. Dzięki działaniu zmysłów: wzroku, słuchu, dotyku, węchu, smaku, równowag i propriocepcji organizm odbiera bodźce z otoczenia oraz naszego ciała. Informacje te przekazywane są do mózgu, gdzie następuje ich segregowanie, selekcjonowanie, porządkowanie, łączenie z innymi informacjami oraz interpretowanie. Dzięki zebranym w ten sposób doświadczeniom budujemy swoją wiedzę o świecie. Wrażenia odbierane przez zmysły za pomocą receptorów pozwalają na stopniowe i coraz lepsze poznanie otaczającego świata. Kiedy dziecko może czegoś dotknąć, coś poczuć, coś zobaczyć albo usłyszeć łatwiej przyswaja wiedzę. Prawidłowo rozwinięte zmysły mają związek z wieloma aspektami funkcjonowania człowieka. Wpływają i łączą się z rozwojem motorycznym, równowagą, koordynacją wzrokową i ruchową, ogólną sprawnością fizyczną, motoryką małą i sprawnością manualną człowieka. Powiązane są również z takimi ważnymi obszarami jak: zachowanie, emocje, uczenie się, mowa, koncentracja, pamięć i samoocena dziecka. Stymulacja zmysłów to nauka życia przez życie, to celowe kształtowanie bodźców w celu wywołania zaplanowanych wrażeń i uczuć. Dla tworzącego się obrazu świata największe znaczenia ma właśnie okres dzieciństwa oraz doświadczenia zmysłowe zdobyte w czasie samodzielnej aktywności. Wrażliwość zmysłowa ciągle się zmienia, a dziecko poznaje coraz to bardziej skomplikowane obszary. Ważne jest, aby wykorzystywało jak najwięcej zmysłów i żeby to trenowało. Dlatego tak ważne jest tworzenie dzieciom warunków do poznawania świata za pomocą różnych zmysłów. Wszystko co nieznane wywołuje u dziecka lęk. Zmysłowy kontakt z nieznanymi przedmiotami, odgłosami, nowymi smakami, różnorodnymi fakturami czy formami aktywności niweluje strach. Naturalną cechą dziecka jest ciekawość, a także potrzeba działania, zadawania pytań, chęć poznawania otaczającego świata i dowiadywania się nowych, interesujących rzeczy. Dobrze wykształcone zmysły i zintegrowane przetwarzanie bodźców są podstawą dla działania i uczenia się oraz pokonywania trudności związanych z przekroczeniem progu szkoły. Odpowiedni odbiór rzeczywistości za pomocą różnych zmysłów i przetworzenie zdobytych informacji są podstawą do rozwoju o umiejętności uczenia się i zachowania dziecka.

 

Źródło: Stanisława Szynkarek, Aurelia Koziar-Babicz Innowacja Metodyczno-Programowa 5 Cudów Świata Dotykać, Odczuwać,Słyszeć, Widzieć, Czuć. Z zakresu stymulacji polisensorycznej i psychostymulacji.

 

 

Nie ma dobrych czy złych emocji – one po prostu są.

 

 

Emocje odgrywają zasadniczą rolę w życiu każdego człowieka - zarówno dzieci jak i dorosłych . Towarzyszą nam w różnych sytuacjach, odpowiadają za relacje ze światem zewnętrznym.

Emocje to informacje o tym, że ważne dla nas potrzeby są lub nie są zaspokojone. Nie mamy wpływu ani kontroli nad tym czy się pojawią. Mamy jednak możliwość decydowania o sposobie w jaki chcemy reagować, gdy pojawia się dana emocja.

Dziecięce emocje również pojawiają się bez kontroli dziecka w reakcji na sytuacje i bodźce, których ono doświadcza. Świat emocji dziecka charakteryzuje się spontanicznością, ekspresją, spotęgowaną siłą wyrażania. W tym świecie nie ma analizy i refleksji nad tym, co wypada, a co nie. Dziecko przeżywa emocje całym sobą i na różne sposoby. Im silniej je demonstruje, tym bardziej potrzebują naszej pomocy. Gdy dziecko złości się, płacze, rzuca na ziemię, próbuje przekazać rodzicom informację: „Pomóż mi, nie radzę sobie z tą sytuacją, z emocjami. To jest dla mnie za trudne. Nie umiem sobie sam poradzić z tym, co teraz czuję”. Małe dziecko, które się złości i nie wie co z tą złością zrobić może próbować ją powstrzymać – stłumić lub zignorować. Wówczas jednak powróci ona ze zdwojoną siłą i wtedy będzie jeszcze trudniej. Należy wesprzeć dziecko w tym, co ono przeżywa. Pomóc dziecku nazwać jego emocje. I wspólnie z dzieckiem poszukać, które ważne dla dziecka potrzeby stoją za tym emocjami. Czego tak naprawdę w danej sytuacji dziecko potrzebuje. Pozwólmy dziecku przeżywać to co przeżywa (dbając oczywiście o to, by zarówno ono jak i otoczenie było bezpieczne). Pamiętajmy – emocje to wyraz życia i komunikat, iż to, co w danej chwili przeżywasz, jest istotne. Dzieci, które wcześnie zaczęły się uczyć jak rozpoznawać, nazywać i zarządzać emocjami, w późniejszych latach są bardziej kreatywne, łatwiej radzą sobie w walce ze stresem i kontaktach z rówieśnikami. Otwarte rozmawianie o uczuciach nie tylko wzmacnia więzi opiekuna z dzieckiem, ale uczy je wartości szczerego kontaktu z ludźmi, empatii i poszukiwania rozwiązań problemów. Kształtując zachowania dziecka należy zawsze go wspierać emocjonalnie i rozmawiać z nim o emocjach dzięki czemu nabędzie umiejętności: - Nazywania emocji - Rozumienia tego co czuje(emocji) - Zachowania się w związku z tym co czuje w taki sposób, który jest społecznie i kulturowo akceptowany - Rozpoznawania emocji u innych - Rozumienia zachowań innych osób. Szanujmy i honorujmy emocje: swoje własne, dzieci oraz innych osób, z którymi utrzymujemy kontakty.

Dzielmy się swoimi uczuciami, myślami i doświadczeniami (np. podekscytowaniem, zawstydzeniem, nierozsądkiem, złością, zmartwieniem itp.). Stwórzmy atmosferę szczerości i zaufania, otwartości. Powstrzymajmy się od dawania gotowych rad i odpowiedzi. Dajmy szansę do wyrażenia przez dziecko swoich myśli – nie popędzajmy go, naprowadźmy na właściwy tor zrozumienia swoich uczuć .

 

Bibliografia:

Małyska M. Rozmawiamy o uczuciach WSiP

 

Dlaczego nuda jest potrzebna?

 

        

"Mamo, tato, nudzi mi się! Co mam robić?” – przeciętny rodzic słyszy te słowa nawet kilka razy w tygodniu o dowolnej porze dnia.W takich sytuacjach często reagujemy zadaniowo, myślimy jak zorganizować dziecku czas. Zastanawiamy się: czy dziecko już wyrosło z zabawy zabawkami? Może nie ma wystarczających bodźców, albo zupełnie straciło motywację? Jeśli jednak z jakichś względów nie zajmiemy dziecku czasu, zwykle okazuje się, że znudzenie szybko mija. I to dobry znak! Nuda, jeśli potraktuje się ją w szczególny sposób, może świetnie posłużyć dziecku, a w dodatku sprzyja jego rozwojowi. Według słownika nuda to “uczucie przygnębienia, zniechęcenia, spowodowane bezczynnością, monotonią życia”. Zazwyczaj nie jest to stan przyjemny, ale jako taki tym bardziej może się stać motorem do działania. Ważne, żeby motywował do działania tego, kto się nudzi – czyli samo dziecko. Nuda często staje się początkiem najciekawszych zabaw i zajęć. Motywuje do podjęcia działania i wspiera poszukiwanie twórczych rozwiązań. Wyzwaniem w momencie nudy staje się znalezienie kierunku wewnętrznego, czyli impulsu, który spowoduje zainteresowanie i wywoła ciekawość. Kiedy dziecko jest znudzone, możemy powiedzieć: “Nudzisz się? Znam to uczucie, kiedy nie wiesz, co robić, jaki powinien być kolejny krok. Nie mogę się doczekać, aż zobaczę, co wymyślisz!”. Taki komunikat ze strony rodzica jest impulsem, który może wesprzeć dziecko w szukaniu rozwiązań. Psychologowie definiują nudę jako jedną z najlepszych ścieżek do nauki i szczęścia. Tak zwane uczucie “przepływu” (ang. flow, inaczej doznanie uniesienia, uskrzydlenie) często rozwija się wskutek doświadczenia znudzenia. Przepływ polega na intensywnej koncentracji i zaangażowaniu w wykonywaną czynność przy jednoczesnej minimalnej świadomości świata wokół siebie i poczuciu, że czas płynie. Wsparcie dziecka w radzeniu sobie z nudą wymaga od dorosłego uważności. Często samodzielnie, a czasem przy odrobinie wsparcia dziecko jest w stanie oderwać się od ekranu telewizora czy komputera i poszukać aktywności, która służy jego rozwojowi. Bierze zeszyt i rysuje, bierze poduszki i buduje fort, robi mapę dla ukrytego skarbu, wymyśla grę planszową, teatrzyk, albo tworzy najszybszy na świecie pojazd z Lego. A wszystko to rodzi się w jego głowie.

 

Opracowano na podstawie filmu edukacyjnego "Kreatywność i nuda, ciekawe związki".

 

ŚMIECH TO ZDROWIE

 

Im więcej zabawy, tym więcej nauki

 

 

Wszyscy chcemy, by nasze dzieci rozwinęły swoją kreatywność, umiejętność uczenia się, wytrwałość, zdolność pokonywania własnych ograniczeń i współpracy z innymi. W imię rozwijania tych cech odrywamy je od zabawy, podczas gdy to właśnie w zabawie dzieci przejawiają je w najbardziej naturalny sposób. Zapominamy, że wystarczy zabawa.

Najkrótsza definicja swobodnej zabawy, którą proponuje Stern, to „głębokie spełnienie”. Jak twierdzi, jest to dla dziecka naturalny sposób nawiązywania więzi z codziennością – ze sobą oraz światem. To właśnie podczas zabawy najlepiej ujawniają się zarówno jego cechy i potencjał, jak i pragnienia oraz potrzeby. Podczas gdy dorośli dystansują się i uciekają od świata poprzez zabawę, dziecko robi coś zupełnie innego – dzięki zabawie poznaje i rozumie świat. Stern przekonuje, że nie ma aktywności, która mogłaby być dla dziecka ważniejsza niż zabawa. To ona stanowi jego naturalne środowisko – pozwala dziecku nawiązać kontakt z samym sobą oraz ze światem, pokazuje jego potencjał i pragnienia, daje poczucie spełnienia. Wciąż tak często przeciwstawia się sobie naukę i zabawę, choć jak dowodzi Stern, stanowią one synonimy – nie istnieje lepsza metoda uczenia się niż zabawa. Stern podkreśla, że bawiące się dziecko charakteryzują cechy, które jako dorośli uznajmy za cenne i pożądane, a są to: wytrwałość, skupienie, koncentracja, odwaga, umiejętność pokonywania własnych ograniczeń. W dziecku, które z natury jest wolne od rywalizacji, którego nie poddaje się presji, przymusowi, które spotyka w swoim życiu wyłącznie rzeczy aktywizujące te ośrodki – w konsekwencji budzi się zainteresowanie, a gromadzony podczas aktywności ośrodków emocjonalnych materiał zostaje natychmiastowo i trwale przez nie zapamiętany. Zabawa wywołuje wiele emocji, nikt nie musi niczego ćwiczyć, utrwalać, specjalnie trenować. Zabawa jest najskuteczniejszym narzędziem do uczenia się, w jakie wyposażyła nas natura, a także najlepszym sposobem poznania siebie i otaczającego świata.

 

Opracowano na podstawie książki

André Stern, Zabawa. O uczeniu się, zaufaniu i życiu pełnym entuzjazmu, Wydawnictwo Element, Gliwice 2017.

 

 

Dzielimy się dzisiaj myślą, która była, jest i będzie zawsze aktualna, tak dla dzieci jak i dorosłych.
Dobro zawsze powinno być na pierwszym miejscu!

Źródło: Myślorysy na Facebook

 

 

 

 

Kompetencje kluczowe,
czyli jakie umiejętności warto kształcić u przedszkolaków, aby w przyszłości poradziły sobie –
nie tylko w szkole.

Kompetencje kluczowe to połączenie: wiedzy, umiejętności i postaw. Rozwijanie kompetencji kluczowych u dzieci to - wyposażenie dziecka w odpowiednią wiedzę, odpowiednie nawyki i umiejętności praktyczne.

Kluczową rolę w rozwijaniu kompetencji kluczowych - odgrywa zabawa. Zabawa w wieku przedszkolnym jest podstawową aktywnością dziecka – źródłem jego wiedzy o świecie, identyfikatorem postaw moralnych, podstawą do rozwoju słownictwa oraz rozwoju intelektualnego, a także okazją do zawierania i podtrzymywania relacji społecznych z rówieśnikami i dorosłymi, w której toku dziecko mimowolnie, w sposób całkowicie naturalny, zdobywa wiedzę i umiejętności.

Umiejętności, postawy i wiedza, które zdobywają dzieci w wieku przedszkolnym, zaprocentują w ich edukacji szkolnej, a także w lepszym funkcjonowaniu społecznym i zawodowym w dorosłym życiu.

 

Wyróżnia się 8 kompetencji kluczowych:

 

1. Porozumiewanie się w języku ojczystym

Dziecko kończące edukację przedszkolną:

- komunikuje własne: potrzeby, emocje, myśli,

- opowiada o zdarzeniach z przedszkola,

- odpowiada na pytania,

- wyjaśnia własną przynależność do rodziny, grupy, narodu,

- używa języka w sposób odpowiedzialny społecznie.

 

2. Porozumiewanie się w językach obcych

Dziecko kończące edukację przedszkolną:

- rozumie i reaguje na bardzo proste polecenia w języku obcym,

- używa prostych słów w języku angielskim,

- wie, że ludzie na całym świecie posługują się różnymi językami.

 

3. Kompetencje matematyczne i podstawowe kompetencje naukowo-techniczne

Dziecko kończące edukację przedszkolną:

- liczy, przelicza, szacuje,

- myśli logicznie,

- łączy przyczynę za skutkiem,

- opiera działania na badaniu, dociekaniu, poszukiwaniu,

- eksperymentuje,

- majsterkuje,

- dostrzega piękno otaczającej przyrody,

- zna następstwa czasu (dni tygodnia, pory roku, miesiące)

 

4.Kompetencje informatyczne

Dziecko kończące edukację przedszkolną:

- podejmuje aktywność poznawczą z użyciem nowoczesnych technologii

(laptop, komputer, aparat cyfrowy, dyktafon, kamera, urządzenia sterowane dotykiem m.in. tablety) - w różnych sytuacjach i przy różnych zadaniach, wykorzystuje Internet – słuchanie piosenek, oglądanie filmów edukacyjnych, spektakli teatralnych

- zna sposoby odpowiedzialnego i bezpiecznego korzystania z sieci i urządzeń mobilnych

- wie jakie są konsekwencje i zagrożenia płynące z nieodpowiedniego korzystania z nowoczesnych technologii

 

5. Umiejętność uczenia się

Dziecko kończące edukację przedszkolną:

- samodzielnie zdobywa wiedzę przy pomocy różnorodnych źródeł wiedzy (tradycyjnych i nowoczesnych),

- umie współpracować i współdziałać w zespole, grupie,

- czerpie z wiedzy innych oraz dzieli się swoją wiedzą z innymi.

 

6. Kompetencje społeczne i obywatelskie

Dziecko kończące edukację przedszkolną:

- interesuje się historią swojej rodziny, okolicy, kraju,

- stosuje zwroty grzecznościowe,

- kulturalnie zachowuje się podczas różnorodnych sytuacji,

- jest otwarte, tolerancyjne,

- eliminuje postawy społecznie niepożądane, bierze udział w akcjach charytatywnych, spaceruje

- zna różne miejsca użyteczności publicznej w środowisku lokalnym (sklep, zakład fryzjerski, biblioteka, apteka),

- zna przedstawicieli różnych zawodów (pielęgniarka, ratownik medyczny, policjant, strażak i zawody swoich rodziców),

- jest wrażliwe na krzywdę i potrzeby innych ludzi oraz zwierząt,

- zna sposoby reagowania w sytuacjach alarmowych.

 

7.Inicjatywność i przedsiębiorczość

Dziecko kończące edukację przedszkolną:

- wciela swoje pomysły w życie,

- planuje i ocenia swoje działania,

- jest wytrwałe w realizacji celu,

- jest kreatywne,

- przewiduje konsekwencje swojego działania.

 

8.Świadomość i ekspresja kulturalna

 Dziecko kończące edukację przedszkolną:

- wyraża swoje emocje w sposób twórczy za pomocą różnych środków ekspresji: muzycznych, plastycznych, słownych

- eksperymentuje z głosem, rytmem, dźwiękiem , ruchem, grafiką

- bierze udział w uroczystościach jako „mały aktor”

- bierze udział w koncertach, przedstawieniach. 

 

Opracowanie na podstawe materiałów z konferencji "Rozwijanie kompetencji kluczowych dzieci w wieku przedszkolnym".

 

 

Zalecamy porcję witamin, nie tylko dla dzieci...

Za stroną korneliaorwat.pl

 

 

Dla wszystkich:

Dziś zamiast artykułu coś wesołego i optymistycznego

Za stroną - stylowi.pl

 

TELEWIZJA DLA RODZICÓW I DZIECI:

Serdecznie zapraszamy do skorzystania z oferty edukacyjnej w TVP 2. Codziennie od poniedziałku do piątku, po zakończeniu programu „Pytanie na śniadanie” po godz. 11:05 emitowane będzie pasmo programów edukacyjnych dla najmłodszych „Wesoła Nauka”. Znajdziecie tam Państwo szereg ciekawych pomysłów i inspiracji.

 

https://www.gov.pl/web/edukacja/wesola-nauka-w-tvp2

 

Zachęcamy również do zapoznania się z ofertą internetowej strony "Majka TV". Strona prowadzona przez piosenkarkę Majkę Jeżowską również przygotowała bezpłatną ofertę zajęć ruchowo-muzyczno-tanecznych.

 

https://sklep.majkijezowskiej.com/majkatv/

 

 

Zachęcamy do zapoznania się z treścią przewodnika
Praktyczne porady jak organizować kształcenie na odległość

 

W poradniku również rodzice znajdą wiele przydatnych dla siebie i dzieci informacji.

 

Z treści przewodnika:

Szanowi Państwo! Bardzo prosimy Was by czas spędzony w domu z dziećmi nie wiązał się tylko z procesem opieki. Umożliwicie swoim pociechom odkrywanie siebie, własnych możliwości poprzez działania, swobodną i twórczą zabawę, doświadczanie. Wzmacniajcie w dzieciach poczucie własnej wartości, kształtujcie umiejętność radzenia z porażkami. Niech ten moment będzie tą chwilą na którą nie mamy czasu w normalnym życiu, kiedy pracujemy i mamy mnóstwo dodatkowych obowiązków. Prosimy stwarzajcie takie sytuacje które będą sprzyjały rozwojowi nawyków i zachowań prowadzących szczególnie do rozwoju samodzielności, dbania o własne zdrowie i bezpieczeństwo.”


https://dokumenty.men.gov.pl/Ksztalcenie_na_odleglosc_poradnik.docx

 

 

ARTYKUŁ DLA RODZICÓW:

Artykuł jest skierowany do rodziców dzieci z każdej grupy wiekowej, szczególnie jednak do rodziców dzieci starszych. Ważnym aspektem w osiągnięciu dojrzałości szkolnej jest zdobycie pełnej samodzielności.
 

JESTEM DZIELNY BO JESTEM SAMODZIELNY.
 

Mówi się, że "dzieci wychowujemy nie dla siebie, a dla świata". I choć czasem trudno pogodzić się z myślą, że ukochane maleństwo nie będzie nas potrzebować, to nieunikniona kolej rzeczy. Uczenie samodzielności (a raczej nieprzeszkadzanie w procesie usamodzielniania!) to uczenie życia. Do samodzielności dążą już… niemowlęta. Zależny we wszystkim od opiekunów maluszek bardzo szybko zaczyna próbować poszerzać granice swojego świata. Z determinacją mierzy się z kolejnymi zadaniami i buduje wiarę we własne możliwości. Tak oczywista sprawa jak obrót z pleców na brzuszek i tak przełomowa jak pierwszy krok to nic innego jak stopniowe uniezależnianie się od rodziców.


Ostatnia aktualizacja: 2020-05-03